در این مقاله می‌خوانید...

تقویت مهارت‌های نرم در دورکاری؛ از تعامل روزانه تا تمرین هدفمند

دو قاب سبز متصل با حلقه‌های طلایی و مسیر گام‌به‌گام، نماد تمرین ارتباط از راه دور
در این مقاله می‌خوانید...

ممکن است در دورکاری، کار فنی خود را خوب انجام دهید اما دربارهٔ کیفیت ارتباطتان مطمئن نباشید. نمی‌دانید توضیحتان در جلسه روشن بوده، سکوت همکار به معنی موافقت است یا پیام کوتاه شما لحن تندی داشته است. بخشی از بازخوردی که در همکاری حضوری به‌طور اتفاقی دریافت می‌شد، اکنون باید آگاهانه ایجاد شود.

مهارت‌های نرم در دورکاری، مانند گوش‌دادن، همدلی، همکاری و حل مسئله، با نصب ابزار ارتباطی شکل نمی‌گیرند. لازم است رفتار مشخصی را انتخاب کنید، در موقعیت واقعی تمرینش کنید و دربارهٔ اثر آن بازخورد بگیرید. این کار به معنای پرحرف‌ترشدن یا همیشه آنلاین‌بودن نیست؛ هدف، همکاری روشن‌تر و قابل اتکاتر است.

از یک رفتار قابل تمرین شروع کنید

«باید مهارت ارتباطی‌ام بهتر شود» هدفی وسیع است. آن را به رفتاری تبدیل کنید که بتوان در یک جلسه یا یک پیام دید. مثلاً پیش از مخالفت، برداشت طرف مقابل را خلاصه کنید؛ درخواست را همراه با زمینه و موعد بنویسید؛ یا هنگام توضیح مسئله، بین واقعیت و حدس خود تفاوت بگذارید.

برای انتخاب اولویت، از یک همکار آشنا به کارتان نمونه بخواهید: «در همکاری اخیر، کدام بخش توضیح من روشن نبود؟» پاسخ کلیِ «همه‌چیز خوب است» به تمرین کمک چندانی نمی‌کند. پرسش دربارهٔ یک موقعیت، هم پاسخ‌دادن را آسان‌تر می‌کند و هم شما را از قضاوت کلی دربارهٔ شخصیت خود دور نگه می‌دارد.

یک توانایی موجود را هم بشناسید. شاید در توضیح کتبی دقیق باشید اما در جلسه زود وارد جزئیات شوید. برنامهٔ رشد می‌تواند از همان نقطهٔ قوت کمک بگیرد: پیش از جلسه، خلاصه‌ای کوتاه آماده کنید و در صحبت ابتدا مسئله و تصمیم مورد نیاز را بگویید. لازم نیست همهٔ مهارت‌ها را هم‌زمان تغییر دهید.

دربارهٔ شیوهٔ همکاری، شناخت مشترک بسازید

دورکاری بخشی از زمینهٔ روزمرهٔ همکار را از دید شما پنهان می‌کند. ممکن است زمان تمرکز، محدودیت دسترسی یا ترجیح ارتباطی او را ندانید. به‌جای حدس، دربارهٔ چیزهایی بپرسید که همکاری را آسان‌تر می‌کنند: «برای بازخورد روی این متن، توضیح کتبی بهتر است یا تماس کوتاه؟» و «چه زمانی می‌توانم انتظار پاسخ داشته باشم؟»

شناخت مشترک الزاماً از گفت‌وگو دربارهٔ زندگی خصوصی به دست نمی‌آید. دربارهٔ کاری که برای فرد مهم است، شکل دریافت بازخورد یا مانعی که در تحویل مشترک دارد صحبت کنید. اگر خودش علاقه‌ای بیرون از کار را مطرح کرد، می‌توانید با احترام پیگیری کنید؛ لازم نیست برای نشان‌دادن توجه، اطلاعات شخصی همکاران را جمع‌آوری کنید.

ترجیح خود را هم روشن بگویید. رابطهٔ کاری دوطرفه است. اگر برای کار عمیق اعلان‌ها را می‌بندید، دربارهٔ بازهٔ پاسخ‌گویی و راه تماس در وضعیت واقعاً فوری توافق کنید. این توافق هم تمرکز شما را حفظ می‌کند و هم نیاز همکار به هماهنگی را جدی می‌گیرد.

شنیدن را در رفتار خود قابل مشاهده کنید

در تماس آنلاین ممکن است ظاهراً حاضر باشید اما هم‌زمان پیام دیگری بخوانید. یک تمرین ساده این است که پیش از ارائهٔ پیشنهاد، مسئله را با زبان خودتان بازگو کنید: «اگر درست فهمیده‌ام، نگرانی اصلی زمان تحویل نیست؛ این است که معیار تأیید هنوز مشخص نشده.» سپس فرصت اصلاح برداشت بدهید.

به موضوعی که همکار مطرح کرده برگردید و نشان دهید چه اثری بر تصمیم شما گذاشته است. گفتن «متوجه‌ام» بدون تغییر در سؤال یا پاسخ، لزوماً شنیده‌شدن را منتقل نمی‌کند. گاهی لازم است بپرسید کدام بخش هنوز درست فهمیده نشده است.

برای تمرین بیشتر، مقالهٔ گوش‌دادن فعال در ارتباط کاری را بخوانید. در دورکاری، فرصت مکث نیز مهم است؛ تأخیر صدا یا نیاز فرد به فکرکردن را با بی‌علاقگی اشتباه نگیرید و هر سکوتی را فوراً با حرف خود پر نکنید.

مشاهده کنید، اما از تصویر و لحن ذهن‌خوانی نکنید

در یک قاب کوچک، زمینهٔ کامل رفتار همکار را نمی‌بینید. اخم، نگاه به کنار یا پاسخ کوتاه ممکن است چند توضیح داشته باشد. توجه به این نشانه‌ها می‌تواند شما را به پرسش بهتر برساند، اما نباید به نتیجه‌گیری قطعی دربارهٔ احساس، صداقت یا شخصیت فرد تبدیل شود.

اگر احتمال می‌دهید سوءتفاهمی پیش آمده، خودِ پیام را بررسی کنید: «می‌خواهم مطمئن شوم پیشنهاد من روشن منتقل شده؛ کدام بخش نیاز به توضیح بیشتر دارد؟» این پرسش از «چرا ناراحت شدی؟» بازتر است، چون ناراحتی را از قبل مفروض نمی‌گیرد.

خاموش‌بودن دوربین هم به‌تنهایی نشانهٔ مشارکت کم نیست. کیفیت ارتباط را با فهم مشترک، مشارکت متناسب و انجام تعهد بسنجید. اگر تماس تصویری مناسب نیست، می‌توان از صوت، متن یا سند مشترک استفاده کرد. مهارت ارتباطی شامل انتخاب ابزار متناسب با نیاز و محدودیت افراد نیز می‌شود.

بازخورد را پیش از موقعیت طراحی کنید

اگر می‌خواهید توضیح‌دادن یا مدیریت گفت‌وگو را تمرین کنید، پیش از جلسه از یک همکار بخواهید فقط به همان رفتار توجه کند: «می‌خواهم ببینم پیش از رفتن به جزئیات، مسئله را روشن می‌کنم یا نه. بعد از جلسه یک نمونه به من می‌گویی؟» این درخواست از پرسش کلیِ «چطور بودم؟» پاسخ عملی‌تری می‌گیرد.

پس از دریافت بازخورد، ابتدا مثال را بفهمید. ممکن است با برداشت همکار موافق نباشید، اما می‌توانید بپرسید کدام جمله یا رفتار چنین اثری داشته است. سپس یک تغییر کوچک را انتخاب و در موقعیت بعدی امتحان کنید. بازخورد یک نفر تمام حقیقت دربارهٔ شما نیست؛ اگر الگو تکرار می‌شود، از چند موقعیت مرتبط شاهد بگیرید.

درخواست بازخورد نباید جلسه را به گفت‌وگوی پنهانی و حواس‌پرت‌کن تبدیل کند. پیام‌دادن هم‌زمان به چند نفر برای ارزیابی لحظه‌ای، ممکن است توجه را از کار اصلی بگیرد. اغلب می‌توان بازخورد را بلافاصله پس از جلسه، در زمانی کوتاه و توافق‌شده دریافت کرد.

قابل اتکا بودن را با تعهد روشن نشان دهید

مهارت همکاری در پیگیری قول‌ها هم دیده می‌شود. موعدی را که می‌توانید انجام دهید بپذیرید، مانع را زود اعلام کنید و وقتی شرایط تغییر می‌کند، دربارهٔ تعهد تازه هماهنگ شوید. پاسخ فوری به همهٔ پیام‌ها جای این رفتارها را نمی‌گیرد.

در راهنمای ارتباطی گیت‌لب، ارتباط غیرهم‌زمان و روشن‌بودن انتظار پاسخ اهمیت دارد؛ افراد لازم نیست برای هر پیام در یک لحظه حاضر باشند. برای تمرین، پیش از ارسال درخواست بنویسید چه چیزی می‌خواهید، تا چه زمانی و چرا. از طرف دیگر، اگر قرار است تصمیم پیچیده‌ای سریع روشن شود، دربارهٔ تماس کوتاه توافق کنید و نتیجه را برای افراد مرتبط ثبت کنید.

مثال فرضی: یک تمرین دوهفته‌ای برای توضیح روشن‌تر

فرض کنید تحلیلگر دورکار یک فروشگاه اینترنتی در جلسه‌ها مستقیم سراغ جدول‌ها می‌رود و همکاران نمی‌دانند کدام تصمیم به نظر آن‌ها نیاز دارد. او برای دو هفته، هر ارائه را با سه جمله شروع می‌کند: مسئله چیست، چه یافته‌ای دارد و چه تصمیمی لازم است.

از یک همکار می‌خواهد بعد از جلسه بگوید آیا تصمیم مورد نیاز را فهمیده است. در پایان دوره، به‌جای شمردن تعداد جلسه‌ها، دو نمونه را مقایسه می‌کنند: آیا پرسش‌های تکراری دربارهٔ هدف کمتر شده و بحث زودتر به گزینه‌ها رسیده است؟ این برنامهٔ فرضی، فرصتی برای مشاهدهٔ تغییر است؛ تضمین بهبود در دو هفته نیست.

اگر دیدار حضوری ممکن و مناسب باشد، آن را برای همکاری و دریافت بازخورد هدفمند استفاده کنید. اگر چنین امکانی ندارید، رشد متوقف نمی‌شود؛ تمرین مشترک، مرور یک نمونهٔ واقعی و بازخورد منظم را می‌توان از راه دور هم طراحی کرد. برای انتخاب رفتار هدف و ساختن برنامه‌ای متناسب با شرایط خود، می‌توانید جلسهٔ کوچینگ رزرو کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *